Projekt pensjonatu

Opis projektu

Projekt stanowi plombę architektoniczną na narożniku ulic Gajowej i Bukowskiej w Poznaniu. Uzupełnia on brakującą tkankę miejską i domyka wnętrze urbanistyczne. Sąsiadująca z działką zabudowa różni się pod względem stylu, wysokości poszczególnych pięter oraz formy dachów, dlatego bryłę zaprojektowano tak, aby jak najbardziej dopasować się do stanu zastanego otoczenia oraz nie przytłoczyć go. Ważnym założeniem była ochrona istniejącej zieleni wysokiej na działce i zachowanie możliwie dużej powierzchni biologicznie czynnej, która może służyć zarówno mieszkańcom miasta jak i użytkownikom obiektu. W celu pozostawienie istniejącego drzewa w południowo-zachodnim narożniku, odsunięto elewację wprowadzając formę łuku w narożniku. Forma elewacji została podzielona na 3 części, nawiązując do klasycznego podziału kamienicy. Parter został wyodrębniony poprzez użycie innego materiału niż do pokrycia kondygnacji powyżej. Część parteru została cofnięta tworząc klarowną strefę wejściową. Przeszklenie klatki schodowej łączące się z przeszkleniem na czwartym piętrze podkreśla, jak projektowany budynek łączy się z istniejącą zabudową. Od ulicy Bukowskiej część dachu jest skośna i przechodzi ona po łuku delikatnie wyginając kawałek elewacji zachodniej. Na fragmencie zawierającym dach skośny, nad barem na czwartym piętrze, zastosowano lekką konstrukcje ramową, stalową, z pokryciem blachą, którą pokryta jest równoległa elewacja od strony ulicy Gajowej. Jako główny materiał elewacyjny zastosowano okładzinę kamienną z piaskowca, celem dopasowania się do beżowych odcieni istniejącej zabudowy. Wycinki ścian przy oknach od południa i zachodu zostały po bokach podcięte w celu dodania przestrzenności elewacji i zwiększenia gry światłocienia. Natomiast łukowy narożnik został podkreślony potrójnym rzędem okien. Wejście główne do obiektu od strony ul. Gajowej prowadzi do holu z recepcją, natomiast od ulicy Bukowskiej zlokalizowano ogólnodostępną kawiarnię z niewielkim ogródkiem w tylnej części działki. W strefie północnej parteru przewidziano pomieszczenia zaplecza i część gospodarczą dla pracowników, a miejsce gromadzenia odpadów usytuowano od strony ulicy, przy wjeździe. Kondygnacje pierwsza i druga mają układ powtarzalny i mieszczą pokoje gościnne o zróżnicowanych typach, w tym pokoje dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Na trzeciej kondygnacji, oprócz pokoi, zaprojektowano biuro administracji. Ostatnia kondygnacja obejmuje strefę konferencyjną oraz bar z wyjściem na taras widokowy, otwarty na panoramę miasta. Obsługę parkingową rozwiązano w dwóch kondygnacjach podziemnych: na poziomie parteru przewidziano jedno miejsce dla osób z niepełnosprawnościami, a w podziemiu zaprojektowano zautomatyzowany parking na 12 miejsc.